ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΛΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

 Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει περίπου 6.000 είδη και υποείδη φυτών, από τα οποία περίπου 1.100 είναι ενδημικά, δηλαδή δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη γη. Είναι μοναδική στην Ευρώπη για τον πλούτο της, αλλά και για την μεγάλη αναλογία ενδημικών σε σχέση με την έκτασή της. Έτσι, για παράδειγμα η Γερμανία, με έκταση σχεδόν τριπλάσια της Ελλάδας έχει 2.400 είδη και 6 ενδημικά, η Αγγλία με διπλάσια έκταση έχει 2.300 είδη και 16 ενδημικά και η Ισπανία με τετραπλάσια έκταση έχει σχεδόν τον ίδιο αριθμό ειδών με την Ελλάδα.

Αυτό το γεγονός οφείλεται στην μεγάλη ποικιλία βιοτόπων και οικοσυστημάτων, τα οποία είναι ικανά να φιλοξενήσουν όχι μόνο αυτόν τον αριθμό χλωρίδας αλλά και πολύ σημαντική πανίδα. Ο συνδυασμός της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας μεταξύ τριών ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική), το ιδανικό μεσογειακό κλίμα, το έντονο ανάγλυφο, οι δαντελωτές ακρογιαλιές, τα χιλιάδες νησιά και η πλούσια παλαιογεωγραφική ιστορία του ελληνικού χώρου δημιούργησαν οικότοπους ζωτικής σημασίας στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Έτσι λοιπόν απ'ότι καταλαβαίνουμε οι πηγές νέκταρος της μέλισσας είναι απο διαφορετικά φυτά με μεγάλη ποικιλία και αξία μοναδική στον κόσμο!

πηγή:δασαρχείο πάρνηθος

Ρείκι και η σημασία του για άνθρωπο και μελισσα

Βιότοπος – περιγραφή:
Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Erica manipuliflora (Ερείκη η σπονδυλανθής) και ανήκει στην οικογένεια των Ερεικωδών. Το συναντούμε με τις ονομασίες ρείκι, ρείγκλα, άγριο ρείκι.
Υπάρχουν περίπου 700 είδη της οικογένεια των Ερεικωδών από τα οποία τα 600 βρίσκονται στη Νότιο Αφρική. Τα υπόλοιπα τα συναντούμε στα άλλα μέρη της Αφρικής, στην περιοχή της Μεσογείου και την υπόλοιπη Ευρώπη.
Φύεται σε φρυγανότοπους και μακκία βλάστηση (αείφυλλοι πλατύφυλλοι θάμνοι), σε ασβεστώδη εδάφη, ιδιαίτερα στις ημιορεινές περιοχές της Ηπειρωτικής Ελλάδας. Είναι ένας πολύ όμορφος θάμνος που το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει πυκνούς βλαστούς και φύλλα γραμμοειδή, άμισχα, αυλακωτά στην κάτω επιφάνεια, τα οποία φέρονται ανά 4 δέσμες. Τα άνθη του έχουν χρώμα ανοιχτό ρόδινο και μοιάζουν σαν μικροσκοπικές καμπάνες. Εμφανίζονται στην αρχή του καλοκαιριού, αραδιασμένα σε ακρινά τσαμπιά. Σε κάθε άνθος σχηματίζονται 30 περίπου σπόροι του φυτού, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε θάμνος παράγει κάθε έτος περισσότερους από 150.000 σπόρους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους της ευρείας διάδοσης του φυτού σε μεγάλες εκτάσεις. Το μέλι που φτιάχνεται από τα άνθη των ρεικιών είναι πολύ ωφέλιμο και έχει τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες με αυτές του φυτού.

Συστατικά-χαρακτήρας:
Το βότανο περιέχει αλκαλοειδή, αρμπουτίνη, κιτρικό και φουμαρικό οξύ, πτητικό έλαιο, τανίνη, φυτικές χρωστικές, καροτίνη. 

Ιστορικά στοιχεία:
Το Ρείκι έχει μακρά ιστορία στην παραδοσιακή βοτανολογία και έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως σαν φαρμακευτικό φυτό στις ορεινές περιοχές της Ευρώπης, όπου υπάρχει αυτοφυές σε ολόκληρες εκτάσεις. Οι θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου έχουν καταγραφεί ήδη από τον Μεσαίωνα. Αναφέρονται σε βιβλία του 7ου αιώνα μ.Χ. που περιγράφουν τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Σε ένα γερμανικό βιβλίο του γράφτηκε το 1565 αναφέρει τον διάσημο γιατρό της εποχής Πάουλους Εγκινέτα ο οποίος χρησιμοποιούσε τα άνθη, τα φύλλα και τους μίσχους του φυτού για να θεραπεύσει τους ασθενείς του από όλους τους τύπους πληγών (έλκη εσωτερικά και εξωτερικά). Ο Φουκς έγραψε το 1543 ότι το φυτό ανακουφίζει από τα δαγκώματα των εντόμων, ενώ ο σύγχρονός του Μάθιουλος το χρησιμοποιούσε για να θεραπεύει δαγκώματα φιδιών, μολύνσεις ματιών, ασθένειες της σπλήνας και για να διαλύει τον σχηματισμό λίθων στα εσωτερικά όργανα. Ο Νίκολας Αλεξάντερ, ένας Βενεδικτίνος μοναχός έγραψε ότι η κατανάλωση του εγχύματος ερείκης για τριάντα διαδοχικές μέρες πρωί και βράδυ ήταν επαρκής για να διαλύσει τις πέτρες από τους νεφρούς. Από τις αρχές του 20ου αιώνα η Ερείκη συνδέθηκε από τον ιατρικό κόσμο με την πρόληψη και θεραπεία των πετρών στην περιοχή των κύστεων και των νεφρών. Παραδοσιακά στη Βόρεια Ευρώπη έφτιαχναν ένα τσάι από τα άνθη του φυτού, μαζί με άνθη βάτου, φύλλα μύρτιλλου, βερόνικα, θυμάρι και άγρια φράουλα.

Άνθιση – συλλογή – χρησιμοποιούμενα μέρη:
Ανθίζει Αύγουστο και Σεπτέμβριο αρκετές φορές και πιό μετά Οκτώμβριο Νοέμβριο. Χρησιμοποιείται ολόκληρο το ανθισμένο και αποξηραμένο φυτό σαν ρόφημα ή για εξωτερική χρήση. Συλλέγεται την εποχή της άνθισής του.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:
Είναι στυπτικό, ελαφρώς ηρεμιστικό και υπνωτικό βότανο, με διουρητικές, αποχρεμπτικές και εφιδρωτικές ιδιότητες. Δρα ως αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες ιδιαίτερα στο ουροποιητικό σύστημα.
Το αφέψημα του φυτού δρα θετικά στις πέτρες που σχηματίζονται στο ουροποιητικό σύστημα, κολικούς νεφρών, χρόνια κυστίτιδα, προστάτη και οιδήματα.
Βοηθά σε προβλήματα γαστρίτιδας με υπερέκκριση πεπτικών υγρών, κολικούς των εντέρων συνοδευόμενους από διάρροια, στις ασθένειες του συκωτιού και της χολής. Χάρη στις ηρεμιστικές του ιδιότητες όταν το πίνουμε βοηθά στη νευρική υπερδιέγερση, τη νευρική εξάντληση και την αϋπνία.
Ως αντιφλεγμονώδες βοηθά στις φλεγμονές του λαιμού και της στοματικής κοιλότητας, στο βήχα και τα κρυολογήματα. Σε αρθρίτιδα, πολυαρθρίτιδα, ρευματισμό και ποδάγρα βοηθά τόσο το ρόφημα όσο και η εξωτερική χρήση με κομπρέσες και μπάνια.

Παρασκευή και δοσολογία:
Το αφέψημα παρασκευάζεται βράζοντας για ένα λεπτό μία κουταλιά της σούπας ξηρό βότανο σε ένα φλιτζάνι νερό. Στη συνέχεια κλείνουμε τη φωτιά και το αφήνουμε σκεπασμένο για 15 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε μισό ποτήρι τρεις φορές την ημέρα πριν το φαγητό.

Προφυλάξεις:
Αν πιούμε υπερβολική ποσότητα μπορεί να δράσει ως ελαφρύ υπνωτικό και κατασταλτικό του νευρικού συστήματος. 
ΣΗΜΑΣΊΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΙΣΣΙΑ ΜΑΣ
Το ρείκι είναι ένα απο τα σημαντικότερα μελισσοκομικά φυτά, καθότι επιτρέπει στα μελισσάκια μας την ανανέωση του πληθυσμού του μελισσιόυ, αφού οδηγεί την Βασίλισσα  σε νέα γέννα μετά το κενό του Αυγούστου.Το ρείκι δίνει και νέκταρ και γύρη με αποτέλεσμα αν δεν πάρουμε όλο  το μέλι στον τρύγο και δεν ληστέψουμε το μελισσάκι μας, να έχει τροφή για το ξεχειμώνιασμα, χωρίς να χρειάζεται να τροφοδοτούμε συνέχεια κατα την διάρκεια του χειμώνα,να έχει αρκετο πληθυσμό απο νεαρές εργάτριες ( καλύτερη μελισσόσφαιρα και λιγότερες απώλειες θερμότητας και τέλος νωρίς την άνοιξη μεγάλη ανάπτυξη του μελισιού!

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΑ ΦΥΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ part 2

ΘΥΜΑΡΙ

 Είναι απο τα σπουδαιότερα μελισσοκομικά φυτα για την χώρα μας γιατι απ'aυτό παράγεται το μοναδικό σε άρωμα και γεύση θυμαρίσιο μέλι.H  παραγωγή του ανέρχεται περίπου σε ποσοστό 10% της συνολικής παραγωγής μελιού στην Ελλάδα. Επίσης η μοναδικότητα του έγκειτε στο γεγονός οτι φύεται μόνο νότια της Ευρώπης καθότι θέλει ζέστη πράγμα που δηλώνει την ζήτηση που έχει απο τα βόρεια κράτη της Ευρώπης.

 Το θυμάρι βρίσκεται αυτοφυές σε όλο το τμήμα της  Στερεάς Ελλάδας, την Πελλοπόνησο, τα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου και την Κρήτη. Ειναι φυτό πολυετές, που αντέχει στην ξηρασία και φυτρώνει σε άγονα και πετρώδη εδάφη. Η ανθοφορία του αρχίζει, στα τέλη Μαίου και στις οψιμότερες περιοχές, το πρώτο και δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου. Η άνθισή του διαρκεί 30 έως 40 μέρες, ανάλογα με τη διαμόρφωση του εδάφους και την πορεία το καιρικών συνθηκών.

Για την καλή ανθοφορία και την καλή απόδοση σε νέκταρ, το θυμάρι χρειάζεται βροχές κατα τον Απρίλιο και αρχές Μαίου πριν να ανθίσει.Βροχή στο διάστημα της ανθοφορίας του σταματά την έκριση νέκταρος.Ζεστός καιρός με υγρούς ανέμους αποτελούν καλές συνθήκες για την έκριση νέκταρος, ενώ ξηροί και ψυχροί άνεμοι τη σταματούν.

Εκείνο που αποτελεί πραγματικά απειλή για την άνθιση του θυμαριού και την ψυχική ηρεμία του μελισσοκόμου....είναι ο νοτιοδυτικός άνεμος γνωστός ως ''λίβας'', που αν  επικρατήσει έστω και μία μέρα, προκαλεί οριστικό σταμάτημα της νεκταροέκρισης.

Για να προκύψει μια ικανοποιητική παραγωγή, πρέπει να έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες προετοιμασίας των μελισσιών, ώστε να έχουν πολύ πληθυσμό και λίγο γόνο.

ΗΛΙΑΝΘΟΣ

Οι μέλισσες συμβάλουν σημαντικά στην επικονίαση του φυτού, απο το οποίο συλλέγουν και αξιόλογη ποσότητα νέκταρος.

Όμως η εκμετάλευση του απο τις μέλισσες έχει τα εξής μειονεκτήματα:

α)Το μέλι ηλίανθου έχει χαμηλή τιμή β)η παραγωγή μελιού διαφέρει απο χρονιά σε χρονιά και γ) επηρεάζεται αρνητικά η παραγωγή γόνου και φθείρεται ο πληθυσμός του μελισσιού.

ΚΑΣΤΑΝΙΑ

Ανθίζει τον Ιούνιο και δίνει

άφθονη γύρη αλλά και νέκταρ.Είναι ένα απο τα κυριότερα μελισσοκομικά φυτά, γιατί ενδυναμώνει τα μελίσσια και τους εξασφαλίζει σίγουρη επιτυχία στα πεύκα.Παράλληλα το μέλι που συλλέγεται απο την καστανία είναι εξαιρετικής ποιότητας, σκοτεινόχρωμο, έντονα αρωματικό.Το μέλι καστανίας έχει χαρακτηριστικά μελιτώματος, κατατάσεται όμως στα ανθόμελα.

ΛΕΒΑΝΤΑ

Αρωματικό φυτό πλούσιο σε αιθέρια έλαια που είναι επίσης και καλιεργούμενο .Ο μελισσοκόμος πέρνει μια καλή σοδειά απο ευωδιαστό μέλι.Αναπτύσεται σε ξηρικές συνθήκες, αξιοποιώντας ορεινές και ημιορεινές περιοχές. Είναι μικρός θάμνος,πολυετής και σε πλήρη παραγωγή αποδίδει  200-300 κιλά ανθοφόρων βλαστών ή 5-7 κιλά αιθέριου ελαίου το στρέμμα.

ΛΙΓΟΥΣΤΡΟ

Καλλωπιστικό δένδρο το οποίο ανάλογα με το κλάδεμα του μπορεί να το δούμε ως δένδρο αλλα και ως θάμνο σε περιφράξεις  κατοικιών.Ανθίζει τον Ιούλιο σε μια εποχή που τα μελίσσια βρίσκονται στην πλήρη και παραγωγική τους φάση, δίνει άφθονο νέκταρ και γύρη.

ΛΥΓΑΡΙΑ

 Καναπίτσα.Βρίσκεται σε λαγκαδιές, σε κοίτες ξεροποτάμων και σε ακαλιέργητες εκτάσεις.Οι μέλισσες συλλέγουν μεγάλες ποσότητες γύρης γεγωνός που τις βοηθάει σε μελλοντικές μελιτοεκρίσεις του πεύκου.Σε χρονιές μεγάλης ξηρασίας η λυγαριά προκαλεί απώλειες στις συλλέκτριες μέλισσες, γιατί το νέκταρ είναι πολύ παχύρευστο και η γύρη κολάει στις κεραίες και στα μάτια των μελισσών, σε βαθμό που προκαλεί προβλήματα προσανατολισμού.

ΣΙΔΗΡΙΤΗΣ Ή ΤΣΑΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

Ποώδες φυτό που ευδοκιμεί σε μεγάλα υψόμετρα και δίνει νέκταρ αρωματικο.

Στις φωτογραφίες βλέπυμε δύο είδη σιδηρίτη.

ΦΛΑΜΟΥΡΙΑ

 

Την ονομασία της την βλέπουμε επίσης και ως Τηλιά και είναι το δενδράκι που μας δίνει το αφέψημα του Τήλιου.

Ανθίζει τον Ιούνιο και προσφέρει κυρίως νέκταρ.Το μέλι που μας φτιάχνουν οι μελισσούλες μας απο την φλαμουριά είναι ανοικτόχρωμο και έχει εξαιρετικό άρωμα και ευχάριστη γεύση.

Αν υπάρχει κάποιο άλλο φυτό που ίσως ξεχάσαμε γραψτε το στα σχόλια για να του κάνουμε ξεχωριστή ανάρτιση.


Πηγή: πρακτική μελισσοκομία Θρασυβούλου

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΑ ΦΥΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ part1

Ενα αφιέρωμα στα μελισσοκομικά φυτά του καλοκαιρού και στα διάφορα γνωρίσματα που έχουν, με φωτογραφικό υλικό, που θα ολοκληρωθεί σε δυο μέρη.

ΒΑΜΒΑΚΙ

Η έκκριση νέκταρος από το άνθος του βαμβακιού ξεκινά μερικές ώρες μέχρι και ημέρες πριν να ανοίξει το άνθος και σταματά όταν τα πέταλα αλλάξουν χρώμα και απο άσπρα γίνουν ροδοκόκκινα.Η νεκταροέκριση ευνοείται απο ήπιο καιρό με θερμοκρασίες απο 25-35 βαθμ και υψηλή εδαφική υγρασία.

Οι μέλισσες μαζε'υουν μεγάλες ποσότητες μελιού απο τα εξωανθικά νεκτάρια που εκρίνουν νέκταρ για 2,5 με 3 εβδομάδες τον Άυγουστο.Η γύρη του βαμβακιού δεν προσελκύει ιδιαίτερα τις μέλισσες, ενώ το μέλι κρυσταλώνει πολύ ευκολα!  Μεγάλο πρόβλημα για τις μέλισσες είναι είναι οι ψεκασμοί με εντομοκτόνα υψηλής μελισσοτοξικότητας που γίνονται στο βαμβάκι κατα την περίοδο της ανθοφορίας.

ΑΓΡΙΟΣΟΥΣΑΜΙΑ

Μικρό ποώδες φυτό με άσπρα ευωδιαστά άνθη που φυτρώνει σε χέρσα εδάφη και σε θερισμένα σιτηρά, κατα την διάρκεια του Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου .Δίνει νέκταρ και γύρη.

ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ

Δασικό δένδρο με μεγάλη εξάπλωση  στην ορεινή χώρα.Κατά το μήνα Ιούλιο, δίνει μελιτώδεις εκκρίσεις και τα μελίσσια αποθηκεύουν  ποσότητες μελιού.Τ μέλι της βελανιδιάς ή "δένδρου", έχει σκοτεινό χρώμα και κρυσταλώνει δύσκολα!

Η απουσία γύρης σταματάει την ανάπτυξη των μελισσιών.Αν δεν υπάρξει μια ανθοφορία εκ των υστέρων γυρεοδοτική όπως της ερείκης τα μελίσσια μπορεί να καταρεύσουν κατα την διάρκεια του χειμώνα.

ΓΛΥΚΑΝΙΣΟΣ

Ανθίζει τέλη καλοκαιριού με φθινόπωρο και δίνει ικανοποιητική ποσότητα νέκταρος καθώς και γύρη.

Η εντατική εκμετάλευση του γλυκάνισου προκαλεί μερικά προβλήματα στα μελίσσια...1)Λόγω της εντατικής συλλογής νέκταρος μλοκάρεται ο γόνος και 2) φθείρονται οι συλλέτριες μέλισσες. Λόγω των προβλημάτων αυτών τα μελίσσια που μεταφέρονται αποι τον γλυκάνισσο στα πεύκα  αποτυγχάνουν και δημιουργείται πρόβλημα για την μετέπειτα διαχείμαση τους.

ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟ

Το δενδρολίβανο κατατάσεται στα φυτά που δίνουν μεγάλη ποσότητα και καλής ποιότητας μέλι.Η εξάπλωση του παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως μεγάλη ποσότητα σε νέκταρ και γύρη, μεγάλο εύρος άνθισης απο τον Σεπτέμβριο μέχρι τα μέσα Μαίου, ευκολία πολλαπλασιασμού με μοσχεύματα και ανάπτυξη σε άγονα εδάφη.

ΕΛΑΤΟ

Δίνει μέλι εξαιρετικής ποιότητας απο μελιτοεκκρίσεις εντόμων τον Ιούνιο. Η έκκριση ευνοείται απο υψηλές θερμοκρασίες και σχετική ξηρασία, ενω οι βροχές την σταματούν.

Το ελληνικό έλατο, γνωστό ως ελάτη η Κεφαλληνική συναντιέται μόνο στην Ελλάδα και ειδικότερα στην Ευρυτανία, τον Ταύγετο, το Περτούλι, το Μαίναλο (Ελατοβανίλια ΠΟΠ).

Το μέλι που παράγεται είναι δύο ειδών.Το ένα ,γνωστό ως βανίλια, είναι εξαιρετικά πυκνόρευστο, δεν κρυσταλλώνει, παρουσιάζει αναλαμπές χρωμάτων και έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρα.Το δεύτερο είδος μοιάζει με το συνηθισμένο μέλι που παράγεται απο την ευρωπαική ελάτη, γνωστό ως δασόμελο.

Το μελίτωμα απο τα έλατα οφείλεται σε πολλά εντομα, αφίδες, όπου το σημαντικότερο έντομο για το μελισσοκόμο είναι το Hemicryphus, το οποίο δίνει μελίτωμα απο τα μέσα Απριλίου εως τα μέσα Ιουνίου και μερικές φορές και αργότερα...

ΕΥΚΑΛΥΠΤΟΣ

Υπάρχουν πολλά μελισσοκομικά ειδη ευκαλύπτου που ανθίζουν σχεδόν όλες τις εποχές.Δίνει γύρη και άφθονο νέκταρ.

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΑ ΦΥΤΑ ΑΝΟΙΞΗΣ

 Αγριόβικος: Δίνει άφθονο νέκταρ.Η ανθοφορία κλιμακώνεται απο το τέλος του χειμώνα εως το καλοκαίρι

 Αγριοτρίφυλο: υπάρχουν αρκετά είδη,που δίνουν άφθονο νέκταρ.Απαιτούν πολλές βροχές για να αποδόσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους.

 Ακακία: Η ανθισή της είναι τον Μάιο και διαρκεί λίγες μέρες.Είναι ευαίσθητο δένδρο στις καιρικές  συνθήκες.

 Ακτινιδιά: Δίνει αποκλειστικά γύρη οπότε προσοχή θα πρέπει να υπάρχουν και άλλα φυτά με νέκταρ στην γύρω περιοχή ή να γίνεται τροφοδότηση με σιρόπι αν δεν υπάρχουν άλλα φυτά.

 Αλογοθύμαρο: Ιδιαίτερα ελκυστικό για τις μέλισσες.Ανθίσει το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαίου και έχει ανθεκτική ανθοφορία στις καιρικές μεταβολές.Η ανθοφορία διαρκεί σε όψιμα μέρη μέχρι και τον Ιούνιο.

 Ανεμώνη:ανθίζει απο Φεβρουάριο μέχρι Μάιο.Δίνει άφθονη γύρη και μερικές φορές κλαι νέκταρ.

 Αφάνα: Ανθίζει Μάιο και Ιούνιο και δίνει νέκταρ και γύρη

 Βερβερίς: Ανθίζει απο Απρίλιο εως Ιούνιο και δίνει πλούσιο νέκταρ.

 Βερικοκιά: Δίνει άφθονη γύρη και νέκταρ και προσελκύει αρκετά τις μέλισσες.

 Βίκος: Δίνει νέκταρ και δεν επηρεάζεται απο καιρικές συνθήκες.

 Βυσινία: Έχει νέκταρ και γύρη και προσελκύει ιδιαίτερα τις μέλισσες.

 Δαμασκηνιά: έχει νέκταρ, αλλά η γύρη της δεν προσελκύει ιδιαίτερα τις μέλισσες.

 Δάφνη: Ανθίζει τον Μάρτιο εως Απρίλιο και δίνει άφθονη γύρη και νέκταρ.

 Θρούμπι: Θάμνος που μοίαζει με θυμάρι.Ανθίζει τον Μάιο και Ιούνιο και καλύπτι το κενό μέχρι την έναρξη ανθοφορίας του θυμαριού.Πολύτιμο μελισσοκομικό φυτό, δίνει γύρη και νέκταρ.

 Κερασιά: έχει πλούσιο νέκταρ σε ζάχαρα και άφθονο σε ποσότητα.

 Κουκιά: νεκταρογόνο φυτό,παράγει επίσης άφθονο μελίτωμα απο εξωανθικά νεκτάρια και απο αφίδες που την παρασιτούν.

 Κουτσουπία(δένδρο του Ιούδα):Συναντιέται ανάμεσα σε δασικές εκτάσεις κουμαρίας και ερείκης.Δίνει νέκταρ τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο.

Λαδανιά: Δίνει πολύ μεγάλη ποσότητα γύρης. 

 Μανταρινιά: Ανίζει καθόλη την διάρκεια του έτους και δίνει νέκταρ που βοηθά την ανάπτυξη των μελισσιών οχι όμως και στην δημιουργία αποθεμάτων.

 Μηλιά: Άφθονο και πλούσιο νέκταρ.

 Παλιούρι: Πολύ σημαντικό μελισσοκομικό φυτό το οποίο παράγει πολύ νέκταρ και γύρη εξαιρετικής ποιότητας.Είναι ευαίσθητο στην βροχή και στον ξερό αέρα.

 Παπαρούνα:Δίνει άφθονη γύρη μαύρου χρώματος για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 Πυράκανθος: Άφθονη γύρη και νέκταρ με άνθιση τον Μάιο.

 Σινάπι: Έχει γύρη και νέκταρ και η ανθοφορία του επεκτείνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα πράγμα που βοηθά πολύ τα μελίσσια στην ανάπτυξή τους.

 Σφουρδάκλα: είναι ζιζάνιο των σπαρτών,δίνει γύρη και νέκταρ,ανθίζει απο τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο.
















Φασκομηλιά: δίνει άφθονο νέκταρ και το παραγώμενο μέλι είναι πολύ αρωματικό.